Ne yazık ki ülkemiz bir deprem kuşağının tam merkezinde yer alıyor. Neredeyse her yıl bir şehrimizden acı haberler alıyor, sarsılıyoruz. Bu önlenemez doğa olayının, ihmaller zinciriyle birleşmesi neticesinde ise binlerce vatandaşımızı, canımızı toprağa veriyoruz. Yaşanan bunca acıya, ödenen bunca ağır bedele rağmen ders almıyoruz.
İşte bunun en somut örneği Tatvan… Her geçen gün ilçemizin dört bir yanında yeni inşaatlar yükseliyor. Bu binaların birçoğu en az altı kat, hatta daha fazla yapılıyor. Soruyorum size: Deprem gerçeğiyle burun buruna yaşadığımız bu topraklarda, bu kadar yüksek katlı binalara gerçekten ne gerek var?
Müteahhitlerin, mimarların, mühendislerin ve arsa sahiplerinin bu ülkenin fay hatlarından, yaşanan felaketlerden hiç mi haberi yok? Yoksa her şeyi biliyorlar da görmezden mi geliyorlar? Üç kuruş daha fazla kâr elde etmek, daha fazla para kazanmak uğruna insanların canını hiçe saymak, hayatları kumar masasına sürmek hangi vicdana sığar?
Bir binayı inşa ederken deprem riskini hesaba katmamak, statik hesapları sadece kâğıt üstünde bırakmak, malzemeden çalmak ya da zeminin yapısına uygun olmayan projeler dayatmak açıkça bir cinayete ortak olmaktır. Müteahhitlerin ve bu projelere imza atanların artık ceplerini doldurmayı değil, insan hayatını öncelikli kılmaları gerekiyor. Para, kaybedildiğinde yeniden kazanılabilir; ancak yıkılan bir binanın enkazı altında sönen hayatların, yarım kalan hikâyelerin telafisi yoktur. Deprem bu ülkenin değişmez bir gerçeğidir; değişmesi gereken tek şey, insan canını paranın gerisine koyan bu çarpık zihniyettir!
