Bitlis’in kültürel lokomotifi olan Tatvan’da, sanatçılar ve tiyatroseverler derin bir sessizliğe mahkûm edildi. Tatvan Kültür Merkezi’nin kapısına vurulan kilit, sadece bir binayı değil; koca bir ilçenin hayallerini ve sanatçıların ekmek teknesini de içeriye hapsetti.
Sahne Yoksa Sanatçı Ne Yapsın?
Tatvan, bölgenin en aktif sanatçı nüfusuna sahip ilçelerinden biri olmasına rağmen, bugün kendi öz evlatlarına bir sahne sunamıyor. Özellikle geçimini sadece sanattan, tiyatro oyunlarından ve kültürel gösterilerden sağlayan yerel sanatçılar için bu durum bir “mesleki ambargo”ya dönüşmüş durumda. Bir tiyatrocu için sahne; bir marangozun atölyesi, bir fırıncının fırını gibidir. Atölyesi elinden alınan sanatçı, üretim yapamaz; üretim yapamayan sanatçı ise evine ekmek götüremez.
“Konser Alanı Tiyatro Sahnesi Değildir”
Belediye bünyesindeki konservatuvarın yaz ve bahar aylarında düzenlediği açık hava etkinlikleri halk için bir moral kaynağı olsa da, tiyatro gibi teknik disiplin isteyen sanat dalları için bu alanlar yetersiz kalıyor. Tiyatro; akustiği, ışık sistemi, kulisi ve o mahrem atmosferiyle “gerçek bir sahne” ister. Tatvanlı tiyatrocular, “Beton üzerinde, sesin dağıldığı, ışığın olmadığı meydanlarda tiyatro yapılamaz. Biz sadaka değil, mesleğimizi yapabileceğimiz standartlarda bir salon istiyoruz,” diyerek haklı isyanlarını dile getiriyorlar.
Kültür Merkezi Neden Hala Kapalı?
Halkın ve sanatçıların aklındaki en büyük soru işareti ise şu: Tatvan Kültür Merkezi neden hala kapalı? Restorasyon mu yapılıyor? Bütçe mi yok? Yoksa bir yönetimsel boşluk mu söz konusu? Binlerce nüfuslu bir ilçede, gençlerin kahvehane köşelerinden kurtulup sanata yöneleceği en önemli merkez olan bu binanın atıl durumda bırakılması, Tatvan’ın sosyal gelişimine vurulan en büyük darbedir. Kullanılmayan her kamu binası gibi Kültür Merkezi de kapalı kaldığı her gün bakımsızlıktan daha çok yıpranıyor ve kamu zararı artıyor.
Sanatçı Göçü Kapıda!
Bu ilgisizlik ve imkânsızlık, ilçedeki yetenekli gençleri de umutsuzluğa sürüklüyor. Tatvan’da kendini ifade edecek alan bulamayan yönetmenler, oyuncular ve yazarlar; çareyi büyük şehirlere kaçmakta buluyor. Tatvan, kendi değerlerini elleriyle sürgün ediyor. Oysa bu ilçe, kendi kültürünü kendi sahnesinde yaşatacak kadar büyük bir potansiyele sahip.
